Sabzian

Le mépris (Jean-Luc Godard, 1963)

Saturday, August 19, 2017 - 19:00 to 20:45
CINEMATEK (LEDOUX), BRUSSELS

 

When I think about it, Le mépris seems to me, beyond its psychological study of a woman who despises her husband, the story of castaways of the Western world, survivors of the shipwreck of modernity who, like the heroes of Verne and Stevenson, one day reach a mysterious deserted island, whose mystery is the inexorable lack of mystery, of truth that is to say. Whereas the Odessy of Ulysses was a physical phenomenon, I filmed a spiritual odessy: the eye of the camera watching these characters in search of Homer replaces that of the gods watching over Ulysses and his companions.

A simple film without mystery, an Aristotelian film, stripped of appearances, Le mépris proves in 149 shots that in the cinema as in life there is no secret, nothing to elucidate, merely the need to live – and to make films.

Jean-Luc Godard

 

Mise-en-scène is heel eenvoudig het geheel van het werk dat op een filmset gepresteerd wordt: het werken met decor, met rekwisieten, met acteurs, met licht, met klank, met camera. Mise-en-scène, dat ziet men in Le mépris (Godard), in Minnelli’s Two Weeks in Another Town. Mise-en-scène is een arbeidsproces. Op de set wordt een ingewikkelde en subtiele schakeling tot stand gebracht van dingen, mensen en machines. Het ambachtelijke en het technologische, de rigoureuze technische en de veel onduidelijkere creatieve werkingsprocedures worden er moeizaam op elkaar gepast. Heterogeniteit van de arbeidsculturen: de ambachtsman aan het decor, de creatieve concentratie van de acteur, de precieze technologie van de film-apparatuur. Arbeidsculturen zonder een gemeenschappelijke taal samengebracht door de regie. Mise-en-scène is een productieproces: de ingewikkelde schakeling van het arbeidsproces moet resulteren in een uniek, eenmalig product, namelijk die ene, specifieke filmopname. Meteen daarna wordt alles afgebroken en weer opgebouwd in een andere schakeling. Mise-en-scène als esthetische categorie heeft te maken met het bewustzijn van dit unieke karakter van iedere filmopname. Mise-en-scène is de loochening van filmproductie als serie-productie. Het is de beklemtoning van een permanente staat van geïnspireerde bricolage. Iedere filmopname is een overwinning op haar onwaarschijnlijkheid. ‘Mettre en scène, c’est machiner, et d’une machination on dira qu’elle est bien ou mal montée.’”

Dirk Lauwaert, ‘Mise-en-scène’

 

More info