Prisma

05/07/2017
Gerard-Jan Claes

“Later, when this is blowed over… you’ll come back?”

07/06/2017
Frank Vande Veire

Waarom is Federico Fellini’s La dolce vita (1960) zo veel beter en strenger dan La grande bellezza (2013) van Paolo Sorrentino?

03/05/2017
Ive Verdoodt

Eisenfresser (2007) van Shaheen Dill-Riaz dankt zijn visuele spankracht aan de ongenadige botsing tussen ijzer en vlees. De film beklemtoont zowel de fragiliteit van de mens als de onverschilligheid van levenloze materie.

19/04/2017
Nina de Vroome

Nina de Vroome reageert op Cyril Offermans recensie van Goed volk, een boek waarin Teun van de Keuken, zoon van documentairemaker Johan van der Keuken, een beeld van zijn jeugd schetst.

03/04/2017
Nina de Vroome

In de wereld van Weerasethakul resoneren mensen met dingen, dieren en geesten. Er bestaat geen eenzaam lied, want de wereld zingt mee. De regen belijnt de contouren van het landschap. Het geeft de textuur aan van het dak en de bladeren rondom.

21/03/2017
Anton Jaeger

Hoe zou een politieke cinema er vandaag kunnen uitzien? Tegen het einde van haar Toni Erdmann geeft de Duitse regisseuse Maren Ade een antwoord op die even omnipresente als intimiderende vraag.

21/03/2017
Bjorn Gabriels

Het alternatief voor de vermarkte orde is volgens From Deep te vinden in het pleintjesbasketbal. Deze werkelijk gemeenschappelijke, horizontale plekken drukken spel, poëzie en vrijheid uit.

21/03/2017
Sabzian

Een schrijven over cinema opent de ruimte om over cinema te spreken, om zich te verhouden tot cinema, om cinema te delen, en dus om naar cinema te kijken: we zien de dingen juister wanneer we in staat zijn om ze te zeggen, door ze plots terug te kunnen oproepen. Zo gaan deze Prisma’s, een reeks korte gedachten van het tijdschrift Filmmagie en het online platform Sabzian, op zoek naar opmerkelijke momenten in de hedendaagse filmcultuur, weg van geprojecteerde zekerheden, als tijdingen uit een voortdurende geschiedenis van vormen en verhalen.