Gerard-Jan Claes

12/04/2017
Sabzian
read more →

Op 14 januari 2017 maakte de Engelse uitgeverij Zer0 Books het overlijden van een van haar stichtende leden bekend, de Engelse filosoof en essayist Mark Fisher. Hij werd 48. Ter nagedachtenis van Fisher heeft Sabzian het eerste hoofdstuk uit zijn in 2009 uitgebrachte debuut Capitalist Realism vertaald. Daarin beschouwt Fisher Alfonso Cuaróns Children of Men (2006) als allegorie voor onze hedendaagse lotsbestemming, waarin het neoliberalisme zich als ultieme politieke horizon heeft weten te presenteren, en de ‘toekomst’ tot een loutere herinnering is verworden.

“De catastrofe in Children of Men wacht ons noch op het einde van de weg, noch heeft zij reeds plaatsgevonden. Zij is integendeel volop aan de gang. Er is geen stipt rampmoment; de wereld eindigt niet met een knal, ze dooft eerder stilletjes uit, ontrafelt, valt langzaam uiteen.”

21/03/2017
Sabzian
read more →

Een schrijven over cinema opent de ruimte om over cinema te spreken, om zich te verhouden tot cinema, om cinema te delen, en dus om naar cinema te kijken: we zien de dingen juister wanneer we in staat zijn om ze te zeggen, door ze plots terug te kunnen oproepen. Zo gaan deze Prisma’s, een reeks korte gedachten van het tijdschrift Filmmagie en het online platform Sabzian, op zoek naar opmerkelijke momenten in de hedendaagse filmcultuur, weg van geprojecteerde zekerheden, als tijdingen uit een voortdurende geschiedenis van vormen en verhalen.

1/03/2017
Sabzian
read more →

De verborgen paradox is dat liefde, net zoals het Absolute, niet moet worden geponeerd als een direct doel. Het moet de status behouden van een bijproduct, van iets dat we verkrijgen als een onverdiende gunst. Misschien is er dan ook geen grotere liefde dan die van een revolutionair koppel, waarbij elk van de twee geliefden bereid is op elk moment de andere te verlaten indien de revolutie dat vereist.

11/01/2017
Bjorn Gabriels
read more →

“Grands travaux might be considered a tentative cartography of the vocational school Anneessens-Funck. We mapped the various spaces of a place where the fragments of a disintegrated city converge. Just like with Because We Are Visual and Rain, constructing Grands travaux was closely related to a tension between inside and outside, between private and public space, between darkness and light... Essentially, Grands travaux is about how we might create new spaces in film. It’s a flowing geography, a movement through the polymorphous spaces inhabited by the boys.”

11/01/2017
Bjorn Gabriels
read more →

“Je zou Grands travaux kunnen beschouwen als een poging tot cartografie van de beroepsschool Anneessens-Funck. We brengen al de verschillende ruimtes in kaart van een plek waar de Brusselse verbrokkeling convergeert. Net als bij Because We Are Visual en Rain is de opbouw van Grands travaux sterk verbonden aan een spanningsveld tussen binnen en buiten, tussen private en openbare ruimte, tussen donker en licht… In se gaat Grands travaux over hoe we in film nieuwe ruimtes kunnen creëren. De film is een vloeiende geografie, een beweging door de veelvormige leefruimtes van de jongeren.”

26/09/2016
Sabzian
read more →

Orson Welles is een reus met een kinderlijke blik, een boom volgepropt met vogels en duister, een hond die zijn ketting heeft losgetrokken en in de bloemperken slaapt, een actieve luiaard, een wijze dwaas, een eenzame omgeven door de wereld, een student die in de klas slaapt, een veldheer die doet alsof hij dronken is als hij met rust gelaten wil worden.

6/01/2016
Gerard-Jan Claes and Anton Jaeger
read more →

[Spring Breakers] is, however, not an extended hip-hop music video starring Gucci Mane with his entourage, sipping cough syrup. It is not an anthropological treatise of the kind we see on English news channels, hysterically reporting about young Brits wreaking havoc on islands in the Spanish Mediterranean. It is not a twenty-first century version of A Clockwork Orange, glorifying cheap and cheerful violence for its own sake. It is none of this. Spring Breakers escapes the usually inescapable pitfalls of art house-kitsch by consciously saying no to any form of expected grandiloquence. It embraces the deceitful image, as something that is to be cherished instead of loathed.

9/12/2015
Sabzian
read more →

Als een schaduw wordt de toeschouwer aangemaand te volgen, met als beloning de zekerheid niets gemist te zullen hebben: geen enkele verborgen hoek van het kamp, niets van het protocol van de vernietiging (gaskamer, crematorium, vuurpeloton), zelfs geen enkel ‘historisch’ moment (denk hier aan de episode met de foto, ingevoegd als een aanvullend moreel onderpand, genomen door de Sonderkommando’s en geanalyseerd door Georges Didi-Huberman in Images malgré tout). Son of Saul is geritmeerd en gestructureerd als een rondleiding: men volgt de gids, in looppas – ‘zonder (zich) vragen te stellen’.

20/07/2015
Sabzian
read more →

Hulot loopt misschien uit de pas, maar zijn tred is stukken kwieker dan die van andere mensen. Zijn lichaam leunt naar voren, doelbewust, naar de toekomst. Hij sleept zelden met zijn voeten.

8/06/2015
Sabzian
read more →

Maar is de nabootsing van het leven niet juist datgene wat, of men het nu wil of niet, de cinematografische kunst voortbrengt? Is cinema niet, in onze tijd, net als in de tijd van Douglas Sirk of van Jacques Tourneur, de bevoorrechte ruimte om de verhouding tussen het echte leven en de verhalen van fantomen, ontsnapt uit het verleden of uit een andere wereld, te onderzoeken?

6/05/2015
Sabzian
read more →

Waarnaar refereren we als we verwijzen naar de wereldwijde opmars van de cinema’s, dat onvermijdelijke verzinsel van de statistiek? Neem een individuele toeschouwer op een enkel zitje in een zaal. Vermenigvuldig hem met een paar miljoen en wat krijg je? Slechts diezelfde toeschouwer in veelvoud. Onbewust van zijn belang voor de statistieken, hangen zijn dromen hardnekkig af van de klassieke mensenmaat. Geen enkel superscherm zal hem tot superman maken. Hij is geen reus, hij is alleen talrijk.

2/03/2015
Jacques Rancière
read more →

Au pied d’un escalier, une femme sort une glace d’un sac en peluche et juge bon de faire un ajout à son maquillage. Rien que de très banal. Pourquoi le spectateur alors sent-il son cœur se serrer?

19/12/2014
Gerard-Jan Claes
read more →

Paul Greengrass: “When we started the film, it was a top priority for me to look into this issue in every detail. (…) we researched the background of the Maersk Alabama hijacking in exhausting detail over many months. (…) And I’m 100% satisfied that the picture we present of these events in the film, including the role playing by Captain Phillips, is authentic. (…) the facts are clear. Captain Phillips’ ship was attacked, and the ship and the crew and its cargo made it safely to port with no injuries or loss of life. (…) That’s the story we told, and it’s an accurate one.”

29/07/2014
Sabzian
read more →

Het gaat vandaag niet over het onthullen van de sociale cinema, noch wil ik het in een formule versmoren, maar eerder over het opwekken van jullie latente behoefte om vaker goede films (filmmakers, vergeef me dit pleonasme) te bekijken, die de samenleving en haar verhoudingen tot individuen en dingen behandelen.

Want, ziet u, cinema lijdt meer onder een gebrekkig denken dan onder een volledige afwezigheid van denken.

9/03/2014
Gerard-Jan Claes
read more →

Paul Greengrass: “When we started the film, it was a top priority for me to look into this issue in every detail. (…) we researched the background of the Maersk Alabama highjacking in exhausting detail over many months. (…) And I'm 100% satisfied that the picture we present of these events in the film, including the role playing by Captain Phillips, is authentic. (…) the facts are clear. Captain Phillips’ ship was attacked, and the ship and the crew and its cargo made it safely to port with no injuries or loss of life. (…) That's the story we told, and it's an accurate one.”

14/12/2013
Gerard-Jan Claes
read more →

"The film could be a means for change. To this end it must affect the fixed patterns of expectation. To this end it must create a dynamic balance of the forms in which our reality can be described. Art could be a means by which to set man free. A school for seeing the self and the other more clearly." (Johan van der Keuken)

6/05/2013
Gerard-Jan Claes
read more →

"De film zou een middel kunnen zijn tot verandering. Hiertoe moet hij de vaste verwachtingspatronen aantasten. Hiertoe moet hij een dynamisch evenwicht scheppen van de vormen waarin onze werkelijkheid beschreven kan worden. Kunst zou een middel kunnen zijn tot bevrijding van de mens. Een school om zichzelf en de anderen beter te zien." (Johan van der Keuken)

Saturday, September 27, 2014 - 16:30 to 18:00
Botanique, Brussels

read more →
Thursday, November 19, 2015 - 17:00
Beursschouwburg

read more →
Tuesday, May 24, 2016 - 20:30 to 22:15
Beursschouwburg, Brussels

read more →
Wednesday, May 25, 2016 - 17:00 to 18:45
Beursschouwburg, Brussels

read more →
Thursday, May 26, 2016 - 21:00 to 22:45
Beursschouwburg, Brussels

read more →
Friday, May 27, 2016 - 19:00 to 20:45
Beursschouwburg, Brussels

read more →
Saturday, May 28, 2016 - 21:00 to 22:45
Beursschouwburg, Brussels

read more →
Friday, July 1, 2016 - 19:30 to 20:45
CINEMATEK (LEDOUX), BRUSSELS

read more →
Tuesday, October 25, 2016 - 20:00 to 22:45
CINEMA LUMIERE, BRUGES

read more →
Saturday, April 29, 2017 - 18:00 to 19:45
BUDA, Kortrijk

read more →