Films byTexts by Robert Bresson
article NL FR
31.01.2018

Dit verhaal is eerst en vooral geluid: geluiden van de bus en de metro, geluiden van neervallende bomen en van creperende dieren, geluiden van deuren die langs alle kanten klapperen en kraken, het finale geluid van de revolver van ‘de vriend’ die door Charles betaald is en hem doodt in de duisternis van Père-Lachaise. Kwellend geknars en geknal. Tevergeefs bedekt Charles zijn oren. De wereld waarin hij leeft, is gemaakt van kabaal zonder betekenis, absurd en overweldigend. Het overschreeuwt de menselijke stemmen, die zijn als korte zinspelingen tussen al het gekrijs van brutale en gebrutaliseerde dingen.

article NL FR
31.01.2018

Cette histoire, ce sont d’abord des bruits : bruits de bus et de métro, bruits d’arbres et d’animaux abattus, bruits de portes qui de tous côtés claquent et grincent, bruit final du revolver de « l’ami » qui, payé par Charles, le tue dans l’obscurité au Père-Lachaise. Craquements et claquements obsédants. En vain Charles se bouche les oreilles. Le monde où il vit est fait de ces bruits sans message, absurdes, envahissants. 

FILM
Robert Bresson, 1983, 85’

“Is it for singing always the same song that the nightingale is so admired?”

Robert Bresson, Notes on the Cinematographer1

article NL
29.03.2017

Zich beperken tot de shots en strategieën die een film vormen, betekent vergeten dat de cinema een kunst is voor zover het wereld is, dat zijn shots en effecten die vervliegen op het moment dat ze geprojecteerd worden een voortzetting moeten krijgen, dat ze omgevormd moeten worden door de herinnering en het woord die samenhang geven aan de cinema als een wereld die gedeeld wordt voorbij de materiële realiteit van zijn projectie.

article NL
14.05.2014
1 2 3 4 5

In 1975 publiceert Robert Bresson Notes sur le cinématographe, een bundeling aforismen en notities. Bresson maakt in deze bundel een onderscheid tussen cinema en cinematografie. “De CINEMA put uit de gemeenplaatsen. De cinematografie maakt een ontdekkingsreis op een onbekende planeet.” Cinema is voor Bresson niet meer dan verfilmd theater. “Cinematografie: nieuwe manier van schrijven, dus van voelen.”

article NL
15.04.2014
1 2 3 4 5

In 1975 publiceert Robert Bresson Notes sur le cinématographe, een bundeling aforismen en notities. Bresson maakt in deze bundel een onderscheid tussen cinema en cinematografie. “De CINEMA put uit de gemeenplaatsen. De cinematografie maakt een ontdekkingsreis op een onbekende planeet.” Cinema is voor Bresson niet meer dan verfilmd theater. “Cinematografie: nieuwe manier van schrijven, dus van voelen.”

article NL
15.03.2014
1 2 3 4 5

In 1975 publiceert Robert Bresson Notes sur le cinématographe, een bundeling aforismen en notities. Bresson maakt in deze bundel een onderscheid tussen cinema en cinematografie. “De CINEMA put uit de gemeenplaatsen. De cinematografie maakt een ontdekkingsreis op een onbekende planeet.” Cinema is voor Bresson niet meer dan verfilmd theater. “Cinematografie: nieuwe manier van schrijven, dus van voelen.”

article NL
18.01.2014
1 2 3 4 5

In 1975 publiceert Robert Bresson Notes sur le cinématographe, een bundeling aforismen en notities. Bresson maakt in deze bundel een onderscheid tussen cinema en cinematografie. “De CINEMA put uit de gemeenplaatsen. De cinematografie maakt een ontdekkingsreis op een onbekende planeet.” Cinema is voor Bresson niet meer dan verfilmd theater. “Cinematografie: nieuwe manier van schrijven, dus van voelen.”

article NL
25.12.2013
1 2 3 4 5

In 1975 publiceert Robert Bresson Notes sur le cinématographe, een bundeling aforismen en notities. Bresson maakt in deze bundel een onderscheid tussen cinema en cinematografie. “De CINEMA put uit de gemeenplaatsen. De cinematografie maakt een ontdekkingsreis op een onbekende planeet.” Cinema is voor Bresson niet meer dan verfilmd theater. “Cinematografie: nieuwe manier van schrijven, dus van voelen.”

article NL
15.12.2013

Men voelt in Balthazar, zoals in alle films van Bresson, een bijna fysieke afkeer van hun auteur tegen elke vorm van leugen en in het bijzonder tegen elke vorm van esthetisch bedrog. Deze onverbiddelijke afkeer lijkt de drijvende kracht achter zijn hele oeuvre te zijn. Het leidt tot een zuiverheid van het narratieve medium die in de filmgeschiedenis ongeëvenaard is.