Prisma #60

Vanachter een muurtje, door een kijkgat, smeekt een meisje om aandacht: “Film me, dan heb ik een beeld.” De camera zoekt en vindt haar, hoewel ze amper zichtbaar is. Haar drang naar beeldwording spreekt luider dan het ontoereikende antwoord dat ze krijgt. Het is niet het eerste, noch het laatste kind dat het beeldkader opeist in With Hasan in Gaza (2025). Kamal Aljafari en cameraman Hasan beantwoorden hun verzoeken door via pans en tilts kinderen in het frame te vangen. Vervolgens kijken ze glimlachend de lens in, en vormen met hun handen een teken van vrede.

Volwassenen lijken de kinderen te imiteren door op dezelfde manier om Aljafari’s onderdanige camera te cirkelen. Ze willen hun door Israëlische artillerie vernielde huizen tonen. Afwisselend regisseren ze: “Film dit.” “Film dat.” “Film het vanuit deze hoek.” Sommigen spreiden granaatscherven tentoon. Samen bepalen ze de mise-en-scène. Maar in tegenstelling tot de kinderlijke nieuwsgierigheid, overheerst hier machteloosheid. Wat levert het registreren hen op?

De beelden dateren van 2001, kort na de Tweede Intifada, toen Aljafari met een MiniDV- camera door Gaza-Stad trok op zoek naar een oude vriend. Tijdens zijn roadtrip moest hij constant overwegen wat hij wel of niet capteerde, want een grenswachter zou de camera immers kunnen “verwarren met een wapen”. Door de tapes publiek te maken, raakt Aljafari aan iets essentieels: iets krijgt pas betekenis in relatie tot iets anders.

Meer dan een registratie van een voorbije werkelijkheid, worden de archiefbeelden een pijnlijke reflectie op de realiteit vandaag; de huppelende kinderen vormen een afschuwelijk contrast met de beelden van kinderlijken die al maandenlang sociale media overspoelen. In de context van de genocide op het Palestijnse volk krijgt Aljafari’s beeldvorming een grotere politiek-historische dimensie. Veel van de toen vastgelegde gebouwen, bestaan niet meer, en naar het lot van het meisje hebben we het raden. Maar doordat hij destijds zo volgzaam aan haar wensen voldeed, gunt hij haar en zijn landgenoten vandaag een onmiskenbaar bewijs van bestaan.