New
Article NL FR
14.04.2021

De surrealisten van het eerste uur, nog vaag vervuld van een dadaïstische geestesgesteldheid, zetten alle zeilen bij en mengden vrolijk disciplines door elkaar om het publiek te verbluffen. Terwijl hun geschriften, theater, muziek en schilderkunst al gauw floreerden, bleef het gebruik van film lange tijd een moeizamere kwestie, in België nog meer dan elders.

Article FR
14.04.2021

Tout le surréalisme est au service de Fantômas.
C’est le seul être au monde avec qui
J’aurais aimé me faire photographier à la foire.

Article NL FR
14.04.2021
Henri Storck 1951
Vertaald door

“De mijnwerkers komen uit de mijnschacht tevoorschijn. Ze gaan de straat op, hun gezichten zwart, leerkartonnen helmen op hun hoofd, brandende lampen in hun handen, in dichte rijen die de hele breedte van de straat innemen. Ze naderen met rasse schreden, neuriën een zacht en krachtig gefluisterd lied, voorafgegaan door een zwarte stofwolk.”

DOSSIER EN
31.03.2021

Although there has been a notable rise of Arab female film directors in recent decades, the work of many pioneers tends to remain painfully neglected. The Out of the Shadows film programme, originally conceived for the Courtisane festival 2020 in Ghent, was intended to address this obscurity and revitalize the work of a diversity of filmmakers whose films remain overlooked and barely screened. Five of these filmmakers are presented in this Dossier: Atteyat Al-Abnoudy, Selma Baccar, Assia Djebar, Jocelyne Saab and Heiny Srour. In the words of Assia Djebar: “All of us, all of us who come from the world of women in the shadows, are reversing the process: at last it is we who are looking, we who are making a beginning. ”

Conversation EN
7.04.2021

“Each time I made a film, it was in a given political period; each time I had a political objective, my films couldn’t just be without orientation. That’s not sentimentality. Through a form of sensibility, a political problem emerges. The destruction of Beirut, the children fighting, it means something. I figured this way of showing things could touch people and have a real political impact. People are fed up with the talking. On television, for example, one day they show a representative of the left, the next a representative of the right. Every day, they agree with someone else, and they end up forgetting who’s right or wrong!”

Article EN
7.04.2021

I would also like to express my affection for Jocelyne. On the strength of her films and the way she has lived her life to date, I consider her one of the bravest, most intelligent and above all freest spirits I have ever encountered – though her freedom of thought and behaviour has sometimes cost her dearly and even put her life in danger. Few other people have suffered so much to preserve their self-esteem and survive in a meaningful way in a world as hostile and indifferent as ours.

note EN
3.04.2021

On March 25th, Bertrand Tavernier, one of the most versatile and foremost figures of French cinema, passed away at the age of 79.

Article FR EN
17.03.2021

It is Khleifi’s achievement to have embodied certain aspects of Palestinian women’s lives in film. He is careful to let the strengths of Farah and Sahar emerge slowly, even if at a pace that risks losing the film the larger audience it deserves. He deliberately disappoints the expectations engendered in us by the commercial film (plot, suspense, drama), in favor of a representational idiom more innovative and – because of its congruence with its anomalous and eccentric material – more authentic.

Conversation FR EN
17.03.2021

“[Fertile Memory] is the result of several years of work. I made several reports in the occupied territories, but I also have to say that the film was beyond me. The Palestinian question is basically an issue of oppression: an oppression that dominates the world. I said to myself that I would be able to give the Palestinian question a new dimension by talking about the most oppressed. I thought that women would help bring out all the contradictions.”

Article NL
24.03.2021
Meagan Day 2020
Vertaald door

De politieke zelfgenoegzaamheid van de jaren ’90 leverde een verrassend groot aantal mainstream Amerikaanse romantische komedies op over het verzet tegen de gevestigde macht. Maar You’ve Got Mail bracht ons een nieuwe fantasie, volledig geneoliberaliseerd: wat als de gevestigde macht de ware is?

Manifesto NL
10.02.2021

Wij zien geen toekomst in een stiefmoederlijk beleid dat “scherpe” keuzes maakt, er is integendeel dringend nood aan zorgzame en correcte ondersteuning van alle bestaande initiatieven. Wij zijn van mening dat een voldragen en divers filmlandschap zich enkel blijvend kan manifesteren wanneer dat gepaard gaat met de ontwikkeling van een scherpzinnige en diepgaande filmkritiek. Red de filmcultuur, investeer in filmkritiek!

note
30.03.2021

Subversive Film, a curatorial collective that focuses on militant film practices, launches Resounding Archives, a podcast series featuring conversations with filmmakers, archivists, freedom fighters and activists about their work and participation in the liberation struggle for Palestine during the 1968-82 period. 

From the Archive

Article NL FR EN
12.11.2020

Claire Atherton las deze tekst voor op de avond ter ere van Chantal Akerman in de Cinémathèque Française op 16 november 2015, voor de vertoning van No Home Movie (2015). Atherton: “Ik wil het met jullie over Chantal hebben. Ik wil jullie vertellen over alles wat ze me gaf, alles wat ze me leerde, alles wat we deelden. Jullie vertellen hoe ze was, lumineus, intelligent, verrassend en ook grappig ...”

Article NL EN
14.12.2013

The juxtaposition of images shows a spiritual coherence to which we as viewers must work towards. In De poes [The Cat] (1968) van der Keuken articulates it thus: “The film could be a means for change. To this end it must affect the fixed patterns of expectation. To this end it must create a dynamic balance of the forms in which our reality can be described. Art could be a means by which to set man free. A school for seeing the self and the other more clearly.”

Article NL
23.01.2019

Als kannibalen van de waarheid schrijven de overwinnaars hun geschiedenis en L’Espérance is duidelijk over wie won, wie verloor. Uit de openingswoorden van Combat au bout de la nuit “Grèce 20142016” spreekt zijn direct verlangen om een geschiedenis neer te schrijven.