1957

Of het tv-commentaar nu geïmproviseerd, deels geïmproviseerd of voorbereid is, het moet aan een aantal eisen voldoen. Als het erom gaat een documentairefilm toe te lichten, kan de commentator een voorbeeld nemen aan de soberheid die de filmkunst mettertijd heeft verworven. Het commentaar moet voorts competent en efficiënt zijn. Zo kan men bijvoorbeeld beter de naam van de dieren vermelden in plaats van enthousiast over hun vacht of hun gedaante te praten, wat iedereen gewoon kan zien.

Improvisé, semi-improvisé ou préparé, le commentaire de T.V. doit répondre à certaines exigences. S’agissant d’accompagner des films à caractère documentaire, il peut s’inspirer d’abord avec profit de la sobriété acquise au cinéma. lI doit aussi être compétent et efficace, donner par exemple le nom des animaux, au lieu de s’extasier sur leur pelage ou leur allure, que tout le monde peut voir.

Whether improvised, semi-improvised, or carefully rehearsed, TV commentary should respond to certain requirements. Commentaries that accompany films of a documentary nature ought to be inspired by the restraint that has been adopted by cinema. They should also be competent and effective, for example, providing the names of the animals instead of going on ecstatically about their fur or their speed, which everyone can see.

André Bazin is sometimes called “the inventor of film criticism”. Entire generations of film critics and filmmakers, especially those associated with the Nouvelle Vague, are indebted to his writings on film. Film opens a “window on the world”, according to Bazin. His writings would also be important for the development of the auteur theory. Bazin: “Chris Marker’s Sunday in Peking unfortunately lasts just twenty minutes, and the crop of images seems poor compared to Pedrazzini’s. But the image is not limited here to itself. Its value is developed in two supplementary dimensions: the editing and the commentary.”

André Bazin wordt weleens de “uitvinder van de filmkritiek” genoemd. Hele generaties filmcritici en filmmakers, niet in het minst die verbonden met de Nouvelle Vague, zijn schatplichtig aan zijn schrijfsels over film. Film opent een “venster op de wereld”, aldus Bazin. Zijn geschriften zouden ook belangrijk zijn voor de ontwikkeling van de auteurstheorie. Bazin: “Chris Markers Dimanche à Pékin duurt helaas maar twintig minuten en de beeldenoogst lijkt magerder dan die van Pedrazzini. Maar het beeld beperkt zich hier niet tot zichzelf. De waarde ervan wordt bepaald door twee extra dimensies: de montage en het commentaar.”

André Bazin est parfois appelé « l’inventeur de la critique cinématographique ». Des générations entières de critiques et de cinéastes, notamment ceux associés à la Nouvelle Vague, sont redevables à ses écrits sur le cinéma. Le film ouvre une « fenêtre sur le monde », selon Bazin. Ses écrits sont également importants pour le développement de la politique des auteurs. Bazin : « Dimanche à Pékin de Chris Marker ne dure malheureusement que vingt minutes et la moisson d’images paraît mince à côté de celle de Pedrazzini. Mais l’image n’est pas ici limitée à elle-même. Sa valeur se développe dans deux dimensions supplémentaires, celle du montage et celle du commentaire. »

[De ‘filmatiek’] vormt een nieuwe, speciale branche van letterkunde die tegelijk documentair, beschouwelijk én scheppend is. Want de literator is niets menselijks vreemd en de film, als de meest realistische, de meest verwarrende magisch-realistische kunst, heeft een werkelijkheid van de tweede graad geschapen waarover de literator zal schrijven als uit een reeds een eerste maal gepuurde levenssubstantie: ze is leven en kunst en daardoor natuur- en cultuurstof voor de schrijver.