For years, Kumail Syed denied his social background. When he realised that his rejection was nothing more than an insult to the social determinism that his parents had embodied, he decided to revisit the neighbourhood of his childhood. In the form of a filmed diary, Les enfants ont des oreilles bears witness to what the working class can represent today, through tableaux vivants of the Brussels’ neigbourhood Les Marolles, and through the testimonies of Alpha, Bilal, Lila, the director and his mother.
NL
“In Les enfants ont des oreilles keert Kumail Syed terug naar de Brusselse Marollen, de wijk waar hij opgroeide maar die hij uiteindelijk de rug toekeerde. Kumail berouwt de manier waarop hij zich distantieerde van zijn milieu en zijn familie, en vertelt in voice-over hoe het leven was in een omgeving waar hij geen deel van wilde zijn. Hoewel zijn verhaal vertrekt vanuit het autobiografische, richt Kumail zijn blik al gauw op de bredere wijk, met verschillende bewoners die op hun beurt een eigen verhaal vertellen. Waar het makkelijk zou zijn om met voorbedachten rade een film te bouwen rond een persoonlijk gevoel van spijt en dat te laten aansluiten bij je eigen perspectief, slaagt Kumail er in om zijn zoektocht ook echt een zoektocht te houden. Nieuwsgierig en bereid tot ongemak onderzoekt hij wat het betekent om deel te zijn van een arbeidersgemeenschap, op een plek met een lange geschiedenis van armoede en marginalisatie. Les enfants ont des oreilles is dichterlijk maar daarom niet minder transparant, op het moment dat Syed met zijn moeder in gesprek gaat zelfs op het pijnlijke af, want het schuurt om aan de zijlijn van dit moment te staan. De troost? Een warme blik die altijd de boventoon blijft voeren.”
Evi Cats, Boet Meijers & Kathy Vanhout1
- 1
Evi Cats, Boet Meijers & Kathy Vanhout, “Lichting KASK 2024-2025,” Yanco, 3 december 2025.
