Films byTexts by Farrebique ou les quatre saisons
Conversation EN
17.02.2021

“I already knew that you can’t just make a film overnight with people who aren’t actors. Especially when you want to make a feature film. And there I was, plunging into a spoken feature-length film. Some friends had told me, “Be careful!” I responded, “Damn it! Flaherty made Nanook, and he made Moana!” “Ah yes, okay, but that’s silent film! You, your peasants, when they open their mouths, you’ll see, it’ll be a catastrophe.” I hung on all the same. Of course, you can’t make them play Le Cid or Hamlet... You have to make them play something that’s closer to their hearts.”

Article EN
17.02.2021

The film was barely finished, and the “Farrebique affair” began – the selection committee of the first Cannes Film Festival eliminated the film from the competition […]. “That Farrebique will not be going to Cannes is an outright scandal,” Maurice Bessy declared [...]. “Although some reservations could be made about the arbitrary conception of the subject,” wrote Georges Sadoul, “Farrebique clearly had its place at the festival, whereas the particularly incontinent logorrhea of A Lover’s Return should have been refused even a back seat.” But the screenwriter of this last film, Henri Jeanson, was the very committee member who fought for the rejection of Farrebique, although he denies that: “Farrebique was not presented to us for approval. I am, admittedly, one of those who find this film boring. I don’t consider cow dung to be photogenic material. I agree that I may be wrong, but I protest against those who claim in bad faith that Farrebique was rejected.”

Article NL FR EN
17.02.2021
André Bazin 1947
Translated by

There’s no lack of so-called realist films, whether they are news stories or slices of life. There’s not even a lack of peasant films. Why is Farrebique the odd one out? That’s where, for me, Rouquier’s genius comes in, his egg of Columbus. He understood that verisimilitude had gradually taken the place of truth, that reality dissolves in realism. He painstakingly set out to discover it, to bring it back to light, to bring it up naked from the well of art.

prisma NL
13.12.2017

Het leven is absoluut nabij, een nabijheid die menselijke wezens niet kennen, en tegelijk een stomme getuige, een afstand die de mens in zijn greep houdt.

Article NL FR
13.12.2017

Er is geen gebrek aan zogenaamd realistische films, zowel van de fait divers- als van de slice of life-soort. Er is zelfs geen gebrek aan boerenfilms. Waarom wordt Farrebique dan toch als de vreemde eend in de bijt beschouwd? Volgens mij is dit toe te schrijven aan het talent van Rouquier, aan zijn ei van Columbus. Hij heeft begrepen dat geloofwaardigheid langzaam de plaats had ingenomen van de waarheid, dat de realiteit is opgelost in realisme. Hij is de moeizame onderneming gestart om de realiteit te herontdekken, om haar terug aan het licht te brengen, om haar in haar naaktheid te redden uit het moeras van de kunst.

Article NL FR
13.12.2017

Nous ne manquons pas de films dits réalistes, du genre fait divers et tranche de vie. Nous ne manquons même pas de films paysans. Pourquoi Farrebique fait-il figure de canard dans une couvée de poussins ? C’est là qu’intervient à mon sens le trait de génie de Rouquier, son œuf de Christophe Colomb. Il a compris que la vraisemblance avait pris peu à peu la place de la vérité, que la réalité dissoute dans le réalisme. Il a laborieusement entrepris de la découvrir, de la ramener au jour, de la sortir toute nue du puits de l’art.

Article NL EN
13.12.2017

Men zou alleen naar de mensen kunnen kijken, oneindig lang, om zijn omgang met hen te begrijpen en om te beseffen dat morele helderheid en oprechtheid onontbeerlijk zijn voor dit soort werk, en om met meer minachting dan ooit tevoren te beseffen hoe in onze tijd consequent zogenaamd eenvoudige mensen, fictief en niet-fictief, bewust en onbewust beledigd en verraden worden door kunstenaars en toeschouwers: het lijkt alsof werkelijk niemand nog in staat is een ander recht in de ogen te kijken. Maar deze man wel; en dit is het prachtigste en sterkste document van werkelijke mensen dat ik ooit heb gezien.

Article NL EN
13.12.2017

Whether or not this film is fully as great as it might have been, it is one of the finer works in the whole great line of rural art which extends backward through Van Gogh and Brueghel to the Georgics and to the Works and Days. It combines the cold deep-country harshness of Hesiod with a Vergilian tenderness and majesty; and its achievement is wholly of our time, through that reverence for unaltered reality which can be translated into a work of art only through the camera.

FILM
Georges Rouquier, 1946, 90’

Farrebique chronicles the lives of a peasant family during one year after the Second World War. Rouquier chose to focus on the village of Goutrens, in his home region of Aveyron. Farrebique is the name of a farmstead that has been owned by the same family for generations.