Films byTexts by 1968
Jean-Daniel Pollet, 1968, 88’

A cinematographic poem in the form of variations around the theme of Robinson, a utopian fable freely inspired by Daniel Defoe’s novel, which speaks above all of solitude: the immense weakness of today’s man in the face of loneliness is no longer that of the hero of the eighteenth century.

Conversation NL
Trépied 1968
Ingeleid door
Vertaald door

Voordat ik op uw vraag antwoord, wil ik graag even zeggen dat ik geen cineast ben. Voor mij is film een verlengstuk van de taal. Mijn keuze viel eerst op poëzie, daarna op beeldende kunst en ten slotte op film, waarin verschillende kunstelementen zijn verenigd: het schrijven – poëzie –, het object – beeldende kunst – en het beeld – film. De grote moeilijkheid zit hem natuurlijk in het harmonisch samenbrengen van die elementen.

Emile de Antonio, 1968, 103’

“The strength of montage resides in this, that it includes in the creative process the emotions and mind of the spectator. The spectator is compelled to proceed along that selfsame path that the author traveled in creating the image.

David Larcher, 1968, 143’

“From one flick of the mare’s tail came an unending stream of images out of which was crystallised the milky way.”

David Larcher


Death by Hanging
Nagisa Ôshima, 1968, 117’

“Rather than being our own, the labors of our days are merely a series of things we are made to do by those outside ourselves. We live lives that are even more evanescent than the bubbles floating along the stream – and even more meaningless.

John Cassavetes, 1968, 130’

“Watching [his films] brings to mind a comment made by John Ford to a collaborator who was complaining about the miserable weather conditions somewhere in the desert when they were trying to shoot a picture. The guy said, ‘Look, Mr.

André Delvaux, 1968, 86’

“Want de literator is niets menselijks vreemd en de film, als de meest realistische, de meest verwarrende magisch-realistische kunst, heeft een werkelijkheid van de tweede graad geschapen waarover de literator zal schrijven als uit een reeds een eerste maal gepuurde levenssubstantie: ze is leven

Pier Paolo Pasolini, 1968, 98’

“My hatred for the bourgeoisie is not documentable or arguable. It’s just there and that’s it. But it’s not a moralistic condemnation; it is total and unmitigated, but it is based on passion, not on moralism.