Films byTexts by 1991
Conversation EN
21.07.2021

We listen to Atteyat Al-Abnoudy speak in a loud voice about her vision for art, life and reality; and we get to know her inimitable, riotous character in return. Atteyat Al-Abnoudy: “I don’t care for the prizes as much as I care for my films to be shown in my own country, because I am offering pure Egyptian cinema to the Egyptian people, and I am addressing the existence of the authentic Egyptian human. Regardless of how many prizes I win around the world, their entire sum is not as worthy as one single glance of a pair of Egyptian eyes that give my films their glory and true worth.”

Conversation EN
21.07.2021

“I look at life in a poetic way. I love to live and I think that poor people in my country are all doing their best to work and to create life. I try in all my films to convey this love of life, even if the people live in very poor conditions. I treat them with great respect. I love to see their faces on the screen. I come from the working class, but film is a middle-class medium, so you have to be strong in order to maintain your relationship to your class. Otherwise you are lost.”

FILM
Maurice Pialat, 1991, 158’

A look at the last 60 days of Van Gogh’s life. After leaving the asylum, he settles in the home of Doctor Gachet, an art lover and patron.

Article NL FR
14.04.2021

De surrealisten van het eerste uur, nog vaag vervuld van een dadaïstische geestesgesteldheid, zetten alle zeilen bij en mengden vrolijk disciplines door elkaar om het publiek te verbluffen. Terwijl hun geschriften, theater, muziek en schilderkunst al gauw floreerden, bleef het gebruik van film lange tijd een moeizamere kwestie, in België nog meer dan elders.

Article NL FR
14.04.2021

Les surréalistes de la première heure, encore confusément habités par l’état d’esprit dadaïste, faisaient feu de tout bois et mélangeaient allègrement les disciplines pour stupéfier les spectateurs. Si l’écriture, le théâtre, la musique ou la peinture trouvèrent vite les moyens de s’épanouir, l’utilisation du cinéma resta longtemps plus laborieuse, en Belgique plus encore qu’ailleurs.

FILM
Werner Schroeter, 1991, 125’

“In Ivan I have lived, in Malina I will be dying.” This is the unusual story of the triangular relationship of a woman who lives with a man named Malina in Vienna. She is infatuated when she meets Ivan, who is going to be her last passionate love.

FILM
Nina Menkes, 1991, 77’

Filmed on location in the desolate landscape of Las Vegas’ desert, Queen of Diamonds follows the life of a damaged casino blackjack dealer, played by Nina’s longtime collaborator and sister Tinka.

FILM
Eyal Sivan, 1991, 98’

Though Israel has been under the media spotlight since its creation, it is still a mystery to many observers. Its survival raises moral problems for some, and malicious speculation in others.

Article NL FR
28.11.2018
Luc de Heusch 1991
Ingeleid en vertaald door

Laten we ons een ideale, utopische aanpak voorstellen: de onbeweeglijke camera van de gebroeders Lumière filmt met volle kracht, gedurende vele jaren, Cézanne die rustig een berg schildert, steeds weer dezelfde. Vandaag zou het resultaat ons even buitengewoon toeschijnen als een film van Michael Snow. Als we, bij gebrek aan middelen, wat minder hoog mikken, is het belangrijk dat de schilder en de filmmaker de risico’s delen.

Article NL FR
28.11.2018

Imaginons une approche idéale, utopique : la caméra immobile des frères Lumière filme à tour de bras, durant plusieurs années, Cézanne peignant calmement une montagne, toujours la même. Le résultat, aujourd’hui, nous paraîtrait aussi prodigieux qu’un film de Michael Snow. Si, faute de moyens, on ne vise pas si haut, il faut bien que le peintre et le cinéaste partagent les risques.

FILM
Edward Yang, 1991, 237’

Are you lonesome tonight,
Do you miss me tonight?
Are you sorry we drifted apart?
Does your memory stray to a brighter sunny day

Elvis

 

Conversation NL
14.12.2016

“Cinema is voor mij iets heel concreets, ik kan dat vergrootglas daar op de tafel filmen of ieder van ons, op voorwaarde dat dat alles blijft zoals het was. Terwijl ik jullie film kan ik niet vastleggen wat jullie denken. Ik kan de droom van iemand die slaapt niet filmen. Ik weiger het dus te doen. Ik zal de gedachte, het bewustzijn, de droom, de voice-over van de verbeelding, niet filmen. Dat zou vals zijn!”