Films byTexts by 2019
FILM
Carlos Casas, 2019, 85’

After a devastating earthquake, Nga, an old elephant, and Sanra his mahout are about to embark on a journey to find the mythical elephant’s graveyard. A group of poachers are secretly following them.

FILM
Eva Claus, 2019, 3’

An afternoon filming in Tirana, Albania; going up and down the pyramid. Kids proudly show us their urban playground, climbing to the top, ruling their city.

FILM
I Was at Home, But
Angela Schanelec, 2019, 105’

After having disappeared for a week, Astrid’s 13-year-old son Phillip returns home one day without saying a word. Both his mother and teachers suspect that his disappearance may be related to the loss of his father. Only gradually does everyday life get back on track.

FILM
Mark Jenkin, 2019, 89’

Two brothers watch with distress as their parental home is turned into a picturesque Airbnb, London yuppies take over all of the parking spaces with their Land Rovers, and they even lose their place at the bar to drunken tourists on pub crawls.

 

FILM
Kevin Jerome Everson, 2019, 3’

A silent film featuring an old consumer product produced at the Westinghouse factory in the filmmaker’s hometown of Mansfield, Ohio in the 1960’s.

FILM
Kelly Reichardt, 2019, 122’

A skilled cook has traveled west and joined a group of fur trappers in Oregon, though he only finds true connection with a Chinese immigrant also seeking his fortune. Soon the two collaborate on a successful business.

 

“History isn’t here yet.” 

King Lu

 

FILM
Sergey Loznitsa, 2019, 135’

Unique, mostly unseen before, archive footage from March 1953, presents the funeral of Joseph Stalin as the culmination of the dictator’s personality cult. The news of Stalin’s death on March 5, 1953, shocked the entire Soviet Union.

FILM
Ilya Khrzhanovsky, Jekaterina Oertel, Ilya Permyakov, 2019, 2020, 1871’

Initially planned as a traditional biopic of Lev Landau (nicknamed Dau), a Nobel-winning quantum physicist and proponent of free love, Russian director Ilya Khrzhanovskiy started shooting in April 2007, but the production soon transformed into an epic, multidisciplinary project.

Article NL
25.03.2020

De krantenkoppen prijzen herhaaldelijk de manier waarop Girls en Fleabag moedig nieuw feministisch terrein hebben ontgonnen, alsof de geschiedenis van het westerse feminisme al niet getekend werd door het verheffen van witte hogeremiddenklassestemmen tot een onverdiend universeel niveau. Politiek wordt nauwelijks behandeld, aan de kant geschoven ten voordele van krantenkopvriendelijke, betuttelende modewoorden inzake “generationele kwesties”. (...) Dit is niet bedoeld als een aanklacht tegen deze werken, noch als een suggestie dat er iets “fout” is met de personages. We mogen van kunst niet eisen de wereld af te beelden zoals we die graag zouden zien. Het probleem is dat zovelen van ons een verhaal van radicale zelfemancipatie zien waar er geen is.

prisma NL
15.01.2020

Galilei bracht met zijn telescoop een einde aan het illusoire wereldbeeld van de mens, bij Béla Tarrs Werckmeister harmóniák wordt de lens overgeleverd aan de bewegingen van de kosmos.

prisma NL
18.12.2019

Verrimpelde lichamen sleuren ijzeren stoelen over het beton. Aan het eind van deze elliptische openingssequentie struikelt Mecha, de stomdronken mater familias, en wordt de toeschouwer Lucrecia Martels La Ciénaga (2001), het moeras, binnengeleid.

Article NL
18.12.2019

Een kleurrijke passe-partout met het opschrift Summer, 1903 opent de weg naar een pittoresk uitzicht. In een keurige straat, omgeven door tuinen van helgroen gras, trekken koetsen voorbij en spelen kinderen blij hun spel. We zijn beland in Vincente Minnelli’s Meet Me in St. Louis. Uit de knusse keuken van de familie Smith weerklinkt een discussie over ketchup: “Best ketchup we ever made, Katie.” “Too sweet.” “Mr. Smith likes it on the sweet side.” Zo begint een stroom aan huiselijke beslommeringen en banale liefdesperikelen. 

Conversation NL
4.12.2019
1 2

Wie zich in België met experimentele of marginale film bezighoudt, hoort al snel geruchten over De Andere Film, een televisieprogramma uit de jaren zeventig waarin werk van onder meer Kenneth Anger, Andy Warhol en Chantal Akerman getoond werd. Dit interview vertelt de geschiedenis van het Vlaamse televisiegebeuren door de ogen van protagonist Eric de Kuyper, die als twintiger zijn eerste job kreeg als producent bij de BRT. Later was de Kuyper vooral gekend voor zijn film-, dans- en operakritieken, romans, zijn subversieve films, zijn scenario’s voor Chantal Akerman, als professor en als onderdirecteur van het Filmmuseum in Amsterdam (het huidige EYE).

FILM
Roman Polanski, 2019, 132’

On January 5, 1895, Captain Alfred Dreyfus, a young promising officer of the French Army, is degraded for spying for Germany and is sentenced to life imprisonment on Devil’s Island in the Atlantic Ocean off French Guiana.

prisma NL
27.11.2019

In de carnavalssequentie van À propos de Nice (1930) brengt Vigo tomeloze levensdrift in beeld. Gaat het om vrouwen uit de volksbuurten van Nice? Of zijn het welgestelde coquettes die stoom aflaten? De extase van de dansende vrouwen steekt de draak met de formele omgangsvormen van de beau monde op de Promenade des Anglais.

Article NL
13.11.2019

Waar plaats ik mijn lichaam? De vraag werpt een schaduw op de vertraagde, vertakte werkelijkheden in Milestones. De lichamen die geen plaats meer vinden in dienst van de revolutie of het eindigen van de oorlog, richten de revolutie (of de oorlog) op zichzelf en op nabije lichamen. Het leidmotief van de film is terug te vinden in de voortdurende onderhandeling tussen het persoonlijke en het politieke. We zien de personages zoeken naar nieuwe samenlevingsvormen, alternatieve manieren om hun kinderen op te voeden, een nieuwe lichamelijkheid, seksualiteit, liefde. De babyboomers zijn dertig geworden en voor velen breekt een tijd aan waarin de individuele invulling van het leven de bovenhand krijgt op een collectief politiek project.

FILM
Heimat Is a Space in Time
Thomas Heise, 2019, 218’

Heimat ist ein Raum aus Zeit picks up the biographical pieces of a family torn apart through the end of the 19th and into the 20th century. It is about people who by chance found each other, only then to lose each other.

Article NL
6.11.2019

In een gesprek omschreef Kramer de film als “zijn laatste”. “Alles moest erin zitten”, zo geloofde hij. “Alle wezens. De volledige volheid van gevoelens.” Gedeeltelijk gebaseerd op het leven in een commune in Vermont gebruikte Kramer een palet van de vier natuurelementen – “vuur-water-lucht-aarde-mensen” – als leidraad. Daarmee volgde hij een brede groep mensen die uit de jaren zestig waren aangespoeld en verweesd de nieuwe wereld tegemoetzagen. Allen delen ze een geschiedenis van radicalisme en het besef van politieke schipbreuk. Zo kan Milestones in 2019 als het begin van het einde en als het begin van het nieuwe gelezen worden: de dood van de welvaartstaat en het begin van de linkse levenspolitiek, de moeizame weg van King naar Clinton. 

Conversation NL
30.10.2019
1 2

Wie zich in België met experimentele of marginale film bezighoudt, hoort al snel geruchten over De Andere Film, een televisieprogramma uit de jaren zeventig waarin werk van onder meer Kenneth Anger, Andy Warhol en Chantal Akerman getoond werd. Dit interview vertelt de geschiedenis van het Vlaamse televisiegebeuren door de ogen van protagonist Eric de Kuyper, die als twintiger zijn eerste job kreeg als producent bij de BRT. Later was de Kuyper vooral gekend voor zijn film-, dans- en operakritieken, romans, zijn subversieve films, zijn scenario’s voor Chantal Akerman, als professor en als onderdirecteur van het Filmmuseum in Amsterdam (het huidige EYE).

prisma NL
16.10.2019

De Franse filmmaakster Yolande Zauberman maakt in 2005 een portret van Selim Nassib, een Libanese journalist met Syrische roots en een Israëlisch paspoort die jarenlang als vertrouwenspersoon bemiddelde in het Israëlisch-Arabische conflict.

FILM
Mariette Michaud, 2019, 15’

“Speciaal voor SHHH maakt Mariette Michaud een audiovisuele performance waarbij Super8-beelden het decor vormen voor een gezongen ode aan de zee. Water stroomt, beweegt en transformeert zich als een kameleon, gemoduleerd door zang, zeewier en regen.”

Article NL
2.10.2019

Tarantino’s cinema is er een die de werkelijkheid africht, letterlijk en figuurlijk; de gruwelijkste moord van de jaren zestig wordt voorkomen door twee filmische helden die de hippies afslachten. Hollywood behoudt hier bijna op lachwekkende wijze zijn onschuld. Passievol streeft Tarantino naar het herstel van kijkerschap, de herwaardering van de geproblematiseerde blik.

FILM
Albert Serra, 2019, 132’

Just before the French Revolution, in a forest outside Berlin, a band of libertines expelled from the court of Louis XVI rendezvous with the legendary German seducer and freethinker, the Duc de Walchen (Helmut Berger), to convince him to join in their mission: the rejection of authority and a

FILM
Bas Devos, 2019, 85’

After a long day at work, 58-year-old Khadija falls asleep on the last subway train. When she wakes up at the end of the line, she has no choice but to make her way home on foot.

FILM
Mati Diop, 2019, 104’

In a popular suburb of Dakar, workers on the construction site of a futuristic tower, without pay for months, decide to leave the country by the ocean for a better future. Among them is Suleiman, the lover of Ada, promised to another.

 

Article NL
25.09.2019

Na zijn geprezen debuut Hereditary (2018) maakt de Amerikaanse filmmaker Ari Aster met Midsommar dit jaar weer een veelbesproken horrorfilm. Zijn tweede langspeler is vooral opmerkelijk door de afwijzing van klassieke, gijzelende horrortechnieken en de trouw aan een eigen logica, door de regisseur zelf omschreven als “hiding in plain sight”. Toch blijft het doel van deze logica ambigu.

FILM
Ben De Raes, 2019, 16’

In Waiting Working Hours, the voices of the workers are mixed with digital Google Street View images. Their testimonies, in a multitude of languages, form a constructed dialogue about labour, economics and life.

FILM
Planet Factory
Julia Zakia, 2019, 11’

This film by Julia Zakia looks back on the microcosmic world of a bustling hat factory that has closed its doors after many years of operation.

 

prisma EN
18.09.2019

Ute Aurand and Maria Lang’s Butterfly in Winter (2006), an intimate portrait of mother and child, offers a temporary refuge from the state of “free fall”.

Article NL FR
11.09.2019

« Boris Lehman a souvent dit qu'il allait arrêter de faire des films. Son film de 2016, Funérailles, l'art de mourir, par exemple, consiste en des exercices pour apprendre à mourir, dans lesquels aucune demi-mesure n'est prise. Les vêtements sont brûlés, ainsi que les livres. Même ses propres films ne sont pas épargnés. Mais il ne s’agit ni de sa dernière tentative, ni de la première. »

Article NL FR
11.09.2019

“Al vaak heeft Boris Lehman gezegd dat hij zal stoppen met het maken van films. Zo bestaat zijn film uit 2016, Funerailles, l’art de mourir uit oefeningen om te leren sterven, waarbij geen halve maatregelen worden genomen. Zo worden er kleren verbrand, boeken en zelfs zijn eigen films worden niet gespaard. Maar dit is niet de laatste poging, zoals het ook niet de eerste was.”

Article NL
4.09.2019

Vereist het “verzet” tegen het Amerikaanse racisme de vernietiging van de muurschilderingen van een communistische kunstenaar die door de New Deal gefinancierd werd? De vraag lijkt misschien des te absurder aangezien Life of Washington, de reeks van dertien werken van Victor Arnautoff die door sommige Californische “verzetsstrijders” is veroordeeld, een voor die tijd revolutionaire, antiracistische inhoud weergeeft.

FILM
Louisiana Mees, 2019, 22’

Athens 2018. 44% of youth is unemployed. Five young non-actors are ‘waiting’ for their ‘adulthood’. They represent their own lives yet are captured in a fictional plot. They yearn to forget their idle futures while fooling around in luxurious Airbnb rentals.

 

FILM
Pedro Costa, 2019, 124’

Vitalina Varela, 55-year-old, Cape Verdean, arrives in Lisbon three days after her husband’s funeral. She's been waiting for her plane ticket for more than 25 years.

 

Article NL EN
24.07.2019

Wat zo kenmerkend is aan Straub-Huillets cinema als materie-vormverbinding is dat het politieke cinema is – niet als een genre, maar in de specifieke manier van begrijpen verbonden aan Straub-Huillets opvatting en manier van werken van cinema. “Er is geen politieke cinema zonder moraal, er is geen politieke cinema zonder theologie, er is geen politieke cinema zonder mystiek.”

Article NL EN
24.07.2019

What is distinctive about Straub-Huillet’s film as a matter-form compound is that it is a political film – not as a genre, but in a peculiar understanding that amounts to Straub-Huillet’s conception and operation of cinema. “There is no political film without morality, there is no political film without theology, there is no political film without mysticism.”

prisma NL
17.07.2019

Roma “gaat” over zijn kindermeisje en geeft zich op als karakterportret én sociale studie. In Roma zelf echter dwaalt Cuaróns interesse consistent af naar andere plekken.

Article NL
10.07.2019

Critici worden vaak verguisd. Kenneth Williams vergeleek hen ooit op memorabele wijze met de eunuchen in een harem: “Ze zijn er elke avond. Ze zien het elke avond gebeuren. Maar zelf kunnen ze het niet.” Het is moeilijk om geen plezier te beleven aan Williams’ bijtende scherpzinnigheid, ook al bezondigt hij zich hier misschien aan een onterechte veralgemening. Kritiek, als ze goed is uitgevoerd, is een kunstvorm op zich. Maar aangezien vandaag de voorkeur uitgaat naar clickbait in plaats van inzicht, zijn de normen voor de hedendaagse kritiek onmiskenbaar vervaagd.

prisma NL
3.07.2019

We weten dat Chantal Akerman vele filmmakers begeesterde. Maar weten we ook door wie Akerman geïnspireerd is? Haar meesterwerk Jeanne Dielman, 23 quai du Commerce, 1080 Bruxelles (1975) toont opvallend veel overeenkomsten met La noire de ... (1966) van Ousmane Sembène.  

Conversation NL EN
26.06.2019

During her visit to Belgium this spring, Sabzian spoke with Valeska Grisebach, director of Mein Stern (2001), Sehnsucht (2006) and Western (2017). Grisebach: “It just sometimes really takes my breath away. The beauty of simple material without invention, the contact between the camera and the material: a human, a face, light, atmosphere... On the one hand there is this story or plot, a reference to the idea of fiction, or to old legends and stories people bring to the project... But at the same time, I also want to lose control and get to something you can’t understand or sort out immediately. You could say it’s about a refusal to place the characters, the world depicted, “under restraint.””

Conversation NL EN
26.06.2019

Tijdens haar bezoek aan België dit voorjaar sprak Sabzian met Valeska Grisebach, regisseuse van Mein Stern (2001), Sehnsucht (2006) en Western (2017). Grisebach: “Soms vind ik het simpelweg adembenemend. De schoonheid van eenvoudig materiaal zonder verzinsels, het contact tussen de camera en het materiaal: een mens, een gezicht, licht, sfeer, …  Dus aan de ene kant is er een verhaal of een plot, een verwijzing naar het idee van fictie of naar oude legendes en verhalen die mensen meebrengen naar het project … Maar tegelijkertijd wil ik ook de controle verliezen en tot iets komen dat ik niet onmiddellijk begrijp of kan oplossen. Je zou kunnen zeggen dat het gaat om een weigering om de personages, de wereld die wordt getoond, op te sluiten.”

FILM
The Halt
Lav Diaz, 2019, 261’

“It is the year 2034 AD and Southeast Asia has been in the dark for the last three years, literally, because the sun hasn’t shone as a result of massive volcanic eruptions at the Celebes Sea in 2031. Madmen control countries, communities, enclaves and bubble cities.

Article NL EN
19.06.2019

Girl thrives on impersonal voyeurism. Not unlike the scenes in front of the mirror, the scenes with the doctor, psychologist and dance teacher turn the audience into bystanders of a process of certification. When Lara, at the end of her journey, confidently looks into the camera in a Brussels metro station, she also looks us, her “jury”, straight in the eyes. It’s as if she knew all along that someone had been watching in the background. “Here I am,” she seems to say, “now you know what I’ve been through. Now I can come to terms with myself.”

FILM
Jelena Jureša, 2019, 80’

“Aphasia is a film built up in three interwoven chapters. Each part focuses on the absurdity that arises from the collective silence surrounding crimes and the fragmentation of historical events, tracing the line between Belgian colonialism, Austrian antisemitism and the war in Yugoslavia.

Pages