Films byTexts by Olivier Assayas

Olivier Assayas (1955) is a French filmmaker, screenwriter and author. He is the son of the screenwriter Raymond Assayas, better known as Jacques Rémy, who increasingly let his son write for him as his health deteriorated. Assayas started his career as an illustrator and graphic designer and was a film critic for several magazines, including Cahiers du Cinéma and Rock & Folk. Through Cahiers he supported the discovery and breakthrough of Asian cinema in Europe. He compiled a special issue on Asian cinema, which allowed him to meet young up-and-coming directors in Hong Kong and Taiwan. He would later also make a documentary about the Taiwanese filmmaker Hou Hsiao-hsien: HHH (1997). Assayas published several books on film, such as Hong Kong (1984, with Charles Tesson), Conversation avec Ingmar Bergman (1990, with Stig Björkman) and Eloge de Kenneth Anger (1999). In 2009, Gallimard published Présences, a collection of his writings on film.

In 1985, Assayas ended his activities as a critic in order to devote himself entirely to filmmaking. After a number of short films, he made his debut in 1986 with his first feature film Désordre. Assayas’ filmography today includes about twenty feature films, including L’eau froide (1994), Fin août, début septembre (1998), Les destinées sentimentales (2000), Clean (2004), Après mai (2012), Sils Maria (2014) and Doubles vies (2019). His most successful film so far was Irma Vep (1996), a tribute to Louis Feuillade, the Nouvelle Vague and Hong Kong cinema. At the 2010 Cannes Film Festival, he presented Carlos, a film about the Venezuelan terrorist Illich Ramirez which was also released as a television series. His most recent film, Cuban Network (2019), premiered at the Venice Film Festival.

Defined by the politics of May 68, the essayist and filmmaker Assayas is writing an eclectic oeuvre, always in the spirit of the French auteur cinema, reflecting the fragmented reality of life in a global economy, and, as Jean-Michel Frodon writes, “at the heart of a mix of influences and a turmoil of times, reflected in his cinema as if he were writing the path of a whole generation in the first person.”

Manifesto NL EN
26.06.2020

Ik heb goed nieuws, voor iedereen: de cinema zit in een crisis. In zekere zin is dat nauwelijks nieuws want de cinema zit al sinds zijn ontstaan in een crisis. Het is evenmin een teken van toekomstig gevaar – de toekomst is een raadsel en het zou pas echt onverantwoordelijk zijn om er veronderstellingen over te maken of om te proberen haar geheimen te ontraadselen – maar eerder van een seismografische gevoeligheid voor de uitdagingen van tegenwoordig. Ik denk dat er geen ander, relevanter symptoom bestaat van de levenskracht van een kunst dan haar voortdurende invraagstelling, in lijn met de voortdurende herformulering van onze wereld. De echte vraag zou zijn of de krachten die de wereld transformeren ook de krachten zijn die de kunsten transformeren, hoe de ene leeft van de andere – tenzij ze elkaar uitsluiten.

Manifesto NL EN
26.06.2020

I have some good news, for everyone: cinema is in crisis. Which is hardly news, in a way, for it has continuously been in crisis throughout its existence. It is not a sign of future danger either – the future is an enigma, and it takes a lot of irresponsibility to speculate about it, to pretend to decipher its mysteries – but rather that of a seismographic sensibility to the stakes of the present. I think there is no other symptom more relevant to an art’s vitality than its constant reappraisal, in accordance with the constant reformulation of our world. The real issue would be to know whether the forces that transform the world are the same forces that transform the arts, how both feed on one another, unless they are contradictory.

Article NL FR
24.06.2020

Il faudra pourtant bien un jour rendre la place à Andy Warhol qui est la sienne, celle d’un pionnier du cinéma. L’inventeur brouillon et généreux qui en très peu d'années – quatre, cinq – d’une activité boulimique, enthousiaste, entièrement nourrie par l’évidence et la simplicité du désir et de rien d'autre, a recréé à son propre usage tout un univers de cinéma, dans sa pratique concrète comme dans sa cosmogonie, imposant qu’on pourrait réinventer toujours, tout le temps, toutes les règles du cinéma.

Article NL FR
24.06.2020

Ooit zullen we Andy Warhol de plaats moeten geven die hem als pionier van de cinema toekomt. De verwarde en vrijgevige uitvinder die slechts in enkele jaren – vier, vijf – van vraatzuchtige, enthousiaste activiteit, volledig gevoed door de evidentie en de eenvoud van het verlangen en door niets anders, voor eigen gebruik een heel filmisch universum heeft gereconstrueerd, zowel in zijn concrete praktijk als in zijn kosmogonie, dat stelt dat men altijd, de hele tijd, alle regels van de cinema opnieuw kon uitvinden.

Article NL FR
11.03.2020

Begin jaren tachtig reisde Olivier Assayas als filmjournalist naar Taiwan om daar een groep jonge filmmakers te ontmoeten: “De kracht van de nieuwe Taiwanese filmmakers is dat zij een hechte groep vormen, dat ze met elkaar samenwerken en als het zo uitkomt in elkaars films te zien zijn. Wat dat betreft is het provinciaalse karakter van Taipei een pluspunt. Ze zoeken elkaar vaak op en staan samen sterk tegenover een industrie die zowel geïnteresseerd is – want hun films leveren geld op − als wantrouwend – want hun ideeën en werkwijzen wijken af van de norm.”

Article NL FR
11.03.2020

Au début des années 1980, Olivier Assayas s'est rendu à Taiwan en tant que journaliste de cinéma pour y rencontrer un groupe de jeunes cinéastes. « La force des nouveaux cinéastes de Taïwan est qu'ils forment un groupe uni, qu'ils collaborent les uns avec les autres, apparaissent à l'occasion dans les films des amis. De ce point de vue l'aspect provincial de Taipei est un atout. Ils se voient sans cesse et constituent un front uni face à une industrie à la fois intéressée (leurs films sont rentables) et méfiante (leurs idées et leurs méthodes de travail ne sont pas les siennes). »