Films byTexts by Eric de Kuyper

Eric de Kuyper (1942) is a Belgian writer, critic and film director. He graduated from the Brussels film school RITCS in 1966. Between 1965 and 1977, he worked as a producer for Belgian television, where he presented De Andere Film, among other programmes. His filmography includes Casta Diva (1982), Naughty Boys (1984), A Strange Love Affair (1985), Pink Ulysses (1990) and most recently: My Life as an Actor (2015). He co-wrote several of Chantal Akerman’s films. He made his debut as a literary author in 1988 with the autobiographical Aan zee, followed by a series of books mainly based on his childhood in Brussels and his numerous stays with his family in Ostend. Filmische hartstochten (1984) is a study of love in Hollywood cinema. De Kuyper was deputy director of the Nederlands Eye Filmmuseum until 1992 and founded the Department of Film and Performing Arts at the Catholic University of Nijmegen. He wrote numerous articles and essays on film, opera, dance and media for many Dutch and French magazines (such as Cinémathèque and Trafic). Together with Emile Poppe, he published the film magazine Versus between 1982 and 1992.

Article NL
27.01.2021

Naar aanleiding van de recente restauratie van Agnès Varda’s Le bonheur (1965) herpubliceert Sabzian Eric de Kuypers kritiek van de film, oorspronkelijk verschenen in het cultureel-maatschappelijk maandblad Streven. Voor deze gelegenheid voorziet de Belgische filmmaker en auteur zijn kritiek van een nieuw commentaar. Eric de Kuyper: “Voor zover ik mij herinner was de receptie van Le bonheur nogal controversieel, met voornamelijk ethische pro- en contracriteria. Een effect dat Agnès Varda vanzelfsprekend had nagestreefd. Mij leek dat een valkuil. Varda verpakte haar film in een nogal extreme vorm van esthetiek. Dit was te mooi om waar te zijn!”

Conversation NL
27.06.2018

De Belgische regisseur, schrijver en filmtheoreticus Eric de Kuyper ontmoette Chantal Akerman voor het eerst in zijn hoedanigheid van filmtheoreticus in 1968. Niet alleen werden ze vrienden en bleven ze dat voor het grootste deel van hun leven, ze werkten ook nauw samen aan verschillende projecten, waaronder La captive (2000). Eric de Kuyper: “Toen ze me in 1999 vroeg om aan een Proustbewerking te werken, was ik verrast. Ik had het net herlezen, met veel meer genoegen dan de eerste keer, en ik was benieuwd om te achterhalen hoe ze deze complexe en labyrintische roman zou aanpakken.”

Article NL
20.01.2016

Ergens zegt ze ook ‘il faut mettre en scène la vie’, wat op een dubbele manier begrepen kan worden. Dat je je in de film niet moet laten beetnemen door de spontane registratie en reproduktie van de werkelijkheid. Dat je dus moet ensceneren, vormgeven. Maar ook: dat het leven zoals het is, niet bevredigend is, en dat je het moet proberen te hervormen, te herformuleren. Je moet het leven ensceneren; je moet het leven ensceneren.